Zaterdag 1 september. 2007

Gister vroeg gaan slapen, 01.30 uur. Dus niet…

Vanmorgen is deze schrijver dan ook nog niet klaar met slapen.

Gelukkig stond alles al netjes ingepakt zodat het gebruikelijke kopje koffie rustig gedronken kan worden.


Tegen 09.00 uur begint het ‘storm’ te lopen op de verzamelplaats.
Ons gemeleerd gezelschap splitst zich in tweeën en de eerst groep kan zich op gaan maken voor de reis naar Wiltz.

De eerste 9 Motoren vertrekken om 09.30 uur.

De tweede groep even later.

Het weer…Tja…Het is droog bij vertrek.


Op ons dooie gemakkie koetsen we richting Aachen waar we alléén maar ‘rode’ stoplichten scoren
(waar kennen we dit van?).

Plotseling achter ons een snelle groep motoren…Stoer zeg...Groep twee rijdt ons voorbij…

Wij laten de ‘jeugd’…. Waarschijnlijk willen ze het eerst aan de bitterballen zitten.

In Aarsberg maken we een einde aan de rammelende magen.

Daarna gaat de stoet naar Wiltz…Héél eventjes een paar druppen regen eigenlijk te weinig om te benoemen.

Enkele kilometers en uren daarna even pauze op een godverlaten parkeerplaats in Butgenbach
Daar hebben sommige heerlijk genietend hun fruithapje/sapje genuttigd.
Hier worden we onverwacht getrakteerd op een Wheely.
Met hoge snelheid komt een motorrijder op zijn achterwiel voorbij…GAAF…
We bedanken hem maar is al uit ons zicht verdwenen.

Na een prachtige route komen we om 16.00 uur aan in Wiltz.

Voordat de tweede groep arriveert, zoeken wij de prachtigste slaapkamers mét luxe badkamers uit.
Dit weekend gaan we voor zacht roze en hemel blauw!


Groep twee komt snel genoeg na ons aan, 16.30 uur.

Een voor een rijden we onze machines in een grote schuur waar ze voor een nachtje gestald worden…


Gezamenlijk  lessen wij onze dorst, buiten op het beukenootjes-terras.

Even later moeten we toch gaan verkassen naar de mega-serre en ook hier zorgt onze schaars geklede, super vriendelijk serveerster dat niemand iets te kort komt.


Om 19.00 uur kunnen we naar de voor ons opgeleukte tafel en kan het feest voor onze magen beginnen.

Heerlijk en veel gegeten!

Enkele van ons gaan alvast uitbuiken…tot de volgende morgen…


De rest…Tja…Die moet nog een ‘goed gesprek’ gaan voeren in de lokale kroeg, waar de bediening alà Sonja B is…
Deze ‘juf’ is dan ook ter plaatse goed bestudeerd en er worden verschillende meningen uitgewisseld.


Tussen 24.00 en 01.00 uur slaapt iedereen…

 

Zondag 2 september 2007
 

v.a. 07.30 uur lopen de wekkers af, voor zover nodig is.
De pastoor van Wiltz heeft er vandaag écht zin in en luid voor ons de kerklokken éxtra vroeg !

Een enkele slaapkop wordt gewekt door het geklets van Wiel & de Henkie’s….


Tegen 08.30 uur schuift iedereen langzaam aan de ontbijttafel.

Na een eenvoudig maar goed ontbijtbuffet gaat iedereen zijn motor van ‘stal’ halen
en de eerste groep hijst zich om 10.00 uur op de motors…
Groep twee even later.


Boven ons hangen dreigende wolken…Het blijft droog tot in…

…Troi Ponts...Daar strijken we al op een terras neer om een lekker bakkie te doen.
In no-time zit het terras vol want onze tweede groep zat ons op de hielen.

Wederom gezellig samen koffie scoren…plassen…en….
Weer verder door de mooiste plaatsjes….Dorpen…wegen ….en landschappen.


Een extra ingelaste stop om de regenjassen aan te trekken..
Dit schijnt te helpen…dat het dan juist níét gaat regenen en…het is tenslotte ZON-dag!


Tja, en wie houden er nog meer van de zon ? Juist…Beestjes!

En wat dóén die beestjes ? Die vliegen in open helmen!

Martijn is vandaag de gelukkige…
Bij hem vliegt een wesp in zijn helm, dat kan ook niet anders, hij is de captain en rijd voorop.


In no-time staat de héle groep aan de kant en als de wiedeweerga gooit Martijn zijn helm af…
Angstvallig blijft iedereen zitten en bekijkt de stuiptrekkende Martijn…
Iedereen is vergeten wat je moet doen ná een insectenbeet.


Túúrlijk meld “Zuster Theresa” zich meteen en verlost Martijn van het gif.

Zalfje erop zodat hij thuis niets meer uit hoeft te leggen.


Dan dient de volgende stop zich alweer aan, we zijn in Valkenburg waar we de motors
op een mooie motor-parkeerplaats kunnen zetten, bewaakt door een ‘pitbull’.

Even een hapje eten…Martijn is herstellende dus die eet ietsje meer om weer aan te sterken.


Als we vertrekken is de lucht al aardig grijs..Wedden dat het droog blijft?

De rit naar huis verloopt gewéldig…
In Venray komen we, inclusief een stralende zon, veilig aan.

Groep twee arriveert een klein half uurtje later.


Samen sluiten we ons tweede MTC-Weekendje van dit jaar af bij “De Artiest”….

We kunnen terugblikken op een
fantastisch weekend met veel en lekker eten, dito drank, verschrikkelijk veel lol en…
zeker niet onbelangrijk…Prachtig motorweer.

 

 

 Ook nu weer...Allemaal BEDANKT!